Fazanten

fazanten
Fazanten
Terwijl ik zittend op een stapel stenen geniet van een kopje thee, komt een fazantenpaartje steeds dichter naar me toe. Al een paar keer zag ik ze op de tuin, en heb ik geprobeerd om een foto te maken, maar ze lopen schuw weg als je op een paar meter afstand bent. Deze keer had ik de camera naast me neergelegd, en zag ik al nippend van mijn thee, dat ze bijna op fotografeer-afstand waren. In langzame bewegingen pakte ik de camera op, en zoomde in op meneer fazant. Net wilde ik afdrukken, toen hij mij dus te dichtbij vond. Nerveus klapwiekend hipt hij een paar centimeter de lucht in en maakt een onwaarschijnlijk metalig geluid; alsof een buitenaards voertuig in de verkeerde versnelling schiet. Ik schrik, maar maak toch een foto.

Achter een rijtje uien staat nu een druk fladderende fazant in beeld. Op de achtergrond onder de bessenstruik, heel onopvallend in tinten oker, crème, gebrande omber, sepia- en walnootbruin; mevrouw fazant.

Thuis nog even opgezocht wat ze zoal eten; ‘ongewervelden’, dat is een hele grote groep, maar toen ik zag dat slakken erbij horen, wist ik even genoeg; welkom fazanten.

Linoprints

linoleumroller
lino verfroller

Vandaag ben ik verder gegaan met de linoleumserie waar ik aan werk. Het was koud in het atelier, maar gelukkig heeft mijn ateliergenote een klein elektrisch kacheltje dat ik aan kan zetten. Ik richt de warmte op mijn handen, zodat ik daar gevoel in blijf houden. Zo’n kacheltje is ook handig om het linoleum even tegenaan te houden, want door de warmte wordt het zachter, en dat werkt fijner, vooral minder zwaar om te snijden.

Na een aantal afdrukken met zacht/mat linoleum, wat wel makkelijker snijdt, ben ik nu overgestapt op de gladdere hardere soort. Vooral omdat ik afdrukken op aquarelpapier mooi vind, en die worden egaler met hard linoleum. Zacht linoleum geeft een wat korreliger ‘gritty’ effect, soms juist wat je wil.

Ook een beetje tijd gegeven aan het mengen van kleuren, want ik ben op zoek naar die ene kleur rood-oranje; steen-rood, zegellak-rood, roest-oranje, ossenbloed-rood, daar draait het omheen. Tijdens het mengen ontdekt dat olieverf op waterbasis met blockprintinkt niet werkt. Ik ben toch het meest enthousiast over de blockprintinkt, die werkt vooral mooi op papier met een beetje structuur.

Sinds een paar maanden heb ik een droogrekje neergezet in m’n atelier, om net gemaakte afdrukken aan op te hangen. Misschien vind ik op marktplaats wel een droogkast zoals die uit de grafiek-ruimte van de kunstacademie, maar voor nu gaat dit goed.

linoleum
prints aan het drogen

Bloeiende ‘cavolo nero’

cavolo_nero_bloei
Cavolo nero – bloemen

De eerste rozenknop al gezien, nog even wachten tot die gaat bloeien zodat ik kan plukken of fotograferen. Voor nu een paar stengels ‘cavolo nero’ geplukt, vol met vrolijke lichtgele bloemetjes. Het gaat nog een paar dagen koud worden zag ik, maar de spinazie heb ik al een keertje geoogst, echt boterzacht.
De ‘purple sprouting broccoli’ is nu meer een ‘bitter sprouting broccoli’, of het van de kou is, of door een verdedigingsmechanisme in de plant tegen de slak-invasie; het is niet te eten! Ik heb besloten om het net eraf te halen, zodat vogels me kunnen helpen met de huisjesslakken.

Root-trainers

Voor het planten van mais heb ik dit jaar roottrainers gekocht.
Wat me opviel, meteen na het in elkaar zetten, was dat er onderin elk vakje een groot gat zit, en dat er behalve een frame geen waterbakje bijzit om de roottrainers in te zetten(kun je er wel bij bestellen, maar heb ik dus niet gedaan). Ik heb er zelf een piepschuim doos voor in gebruik genomen, dat werkt goed.
Ik ben geinspireerd door de vlog op ‘The Horticultural channel’: Sean’s allotment, waar ik Sean stokbonen zag planten, en die kwamen uit de roottrainers met een heel mooi ontwikkeld wortelstelsel. Een idee achter deze bakjes is dat planten in het beginstadium niet een brede container nodig hebben, maar vooral diepte voor wortels.

Ik wil mijn maisplanten wat langer thuis op het balkon laten groeien, omdat ik ze dus vorig jaar allemaal ben kwijtgeraakt aan vogels. Ik kwam de tuin op en zag overal verspreid uitgedroogde maisplantjes liggen. Dit jaar dus een andere strategie. Ik laat er ook een paar pompoenplanten in groeien, zodat die ook sterk genoeg zijn om straks uitgeplant te worden.

Kat

SONY DSC
zwarte katjeswilg – salix gracilistyla

Ik zit op mijn balkon in de avondschemering te luisteren naar een audioboek van Jack Kornfield. Vanuit mijn stoel zie ik een meisje op straat, om de hoek van een muur spieden en ineens een speelgoedpistool richten op de straat. Op een stoeptegel voor haar zie ik een klein rood lichtpuntje bewegen; en als het meisje de trekker overhaalt volgt er een 5 seconden durende geluidsopname van mitrailleurvuur gevolgd door een vrouwenstem die op een SWAT-team-achtige manier schreeuwt: “gó, gó, gó!” Lees verder Kat

Aardbeien op balkon

aardbei_gariguette
vroege aardbei – ‘Gariguette’

Begin van dit jaar heb ik een paar aardbeiplantjes in een bak op het balkon gezet.
Na het lezen van ‘Gardening at longmeadow‘ van Monty Don, en verschillende omschrijvingen op internet, heb ik voor ‘Gariguette’ gekozen. Het is een vroege aardbei, die in Mei al vruchtjes kan geven. Ik hoop ook dat er aan het eind van het seizoen wat uitlopers aankomen, zodat ik die als bodembedekker kan gaan gebruiken in het deel van mijn tuin waar ik experimenteer met permacultuur.

Rondom de aardbei-stekjes (en door de grond), heb ik wat tuinbouw-vermiculiet gestrooid, om verschillende redenen: ziet er leuk uit; weerkaatst licht, wat vooral in de lente welkom is; het houdt water vast; het houdt voedingsstoffen vast waardoor die minder snel uitspoelen; en als laatste bedekt het de bodem waardoor concurrerende planten(zaden) minder snel een plekje vinden. Als vermiculiet geen water heeft opgezogen, is het zo licht als piepschuim. Dus als ik vergeet water te geven is het straks misschien weggewaaid.
In ieder geval heb ik nu al zin om de eerste aardbei van het seizoen te proeven.

Slakken

slakken_psb
purple sprouting broccoli – huisjesslakken

Tijdens het oogsten van purple sprouting broccoli, zag ik binnenin de plant wel tussen de 20 en 30 slakken…
Vreemd is, dat er helemaal niet aan de plant wordt geknaagd. Ik denk dat deze broccoliplant een soort uitvalsbasis is vanwaaruit de strooptochten van deze ‘clan’ worden gestart. Onder andere naar mijn vijf net geplante selderijplantjes, tot aan de bodem afgeknaagd, kansloos.

Met het oog op de net-boven-de-grond-uitstekende asperges, waar ook al hapjes uit zijn genomen, toch maar twee biervallen gezet. In een leeg klein waterflesje heb ik bovenaan twee raampjes uitgesneden, en dan ingegraven tot net onder de rand van die raampjes. Met dopje er nog op, dus na een regenbuitje hoef je niet meteen bij te vullen.

Als biologisch werkende tuinier, had ik als eerste twee flesjes biologisch bier van brouwerij ’t IJ gekocht, maar ben na protest van mijn vriend toch maar voor het halve-literblik van 46 cent gegaan (diverse omschrijvingen op internet: waterig, geur van goedkope scapino schoenen, metalig, slootwater, gegarandeerd koppijn, etc.), sorry slakken.