Venkel

venkel
venkelknol

Nog steeds kan ik venkel oogsten van de tuin, ook al zijn sommige planten doorgeschoten. Als tip had ik gelezen dat als je na de langste dag zaait, venkel niet doorschiet. Het lijkt meer of veel zon en weinig regen doorschieten veroorzaakt dan de lengte van de dagen.

Natuurlijk is het ook lekker om de zaden te drogen en dan te gebruiken (in de herfst en winter door zelfgemaakte masala chai bijvoorbeeld) en sowieso is de bloeiende venkel heel mooi om te zien en trekken de schermbloemen veel bijen en zweefvliegen aan.

Ik heb een groepje van 12 gezaaid eind mei, eind juni en begin augustus, en merk dat er op mijn tuin niet zoveel verschil is in opbrengst en doorschieten tussen die drie. Omdat ik venkel heel lekker vind, blijf ik gedurende het jaar groepjes zaaien. Als de venkelplant een knol heeft gemaakt, snijd ik die heel dun (met mandoline) en maak er met een beetje van het frisse groene loof een salade van met partjes sinaasappel en een beetje olijfolie.

Als je de venkel voorzichtig afsnijdt net boven de grond, komen er vaak nog nieuwe kleine venkelknolletjes aangroeien, zo heb je soms nog meer oogst.

Borlottibonen

borlottibonen 2
borlottibonen – stokkievitsbonen

De laatste maiskolf een tijdje geleden al geoogst, en nu zijn de overgebleven maisplanten in gebruik genomen door de klimmende borlottibonen.
Bonen laten klimmen in maisplanten is een idee dat ik heb overgenomen van de ‘three sister planting‘ methode. Het is mooi om te zien hoe de bijna knisperdroge mais nu nog steun geeft aan de gekleurde bonen. Ik laat de peulen met bonen erin drogen aan de plant tot ik, als ik de peul schud, de bonen kan horen.

Misschien maak ik er een variatie op Italiaanse ribolitta mee, met boerenkool van de tuin in plaats van palmkool en met deze borlottibonen in plaats van cannellinibonen. Nu al zin in 🙂

Muizenpompoen

pompoe met muizenhapjes eruit
witte pompoen – ‘casperita

Vanmiddag wilde ik een pompoen gaan oogsten, maar op de tuin aangekomen zag ik dat dat al voor me was gedaan… Een ijverige muis of slak was alvast begonnen met knagen. Als de muis nog een paar hapjes had genomen, zou het een huisje zijn geworden waar ‘ie in zou kunnen wonen. Ik stelde me voor dat als er dan een roofvogel over zou komen vliegen, de muis even kon schuilen in de pompoen tot het weer veilig zou zijn.

Gelukkig zitten er dit jaar wel 8 pompoenen aan, dus ik heb nog wat over om zelf op te eten. Deze soort heet casperita en heeft een doorsnede van ongeveer 11 cm.

witte pompoen
witte pompoen – ‘casperita

 

Sabelsprinkhaan

sabelsprinkhaan
grote groene sabelsprinkhaan

Op mijn tuin heb ik een paar smeerwortelplanten (comfrey) ontdekt, en daarover gelezen dat je de bladeren goed kan gebruiken als mulch onder andere planten. Omdat smeerwortel een lange penwortel heeft, kan het mineralen en voedingsstoffen uit diepere bodemlagen halen. Door de bladeren te gebruiken rondom je tuinplanten krijg je daarmee een rijke mest die langzaam vrijkomt en meteen een laagje over de aarde dat helpt tegen uitdrogen en onkruidgroei.

Het plukken van bladeren en die dan op de grond laten liggen, heet ook wel ‘chop and drop’, een term uit de permacultuur.

Ondertussen is op de trolley die ik gebruik om spullen naar de tuin te brengen een groot (bijna 10cm!) groen insekt gaan zitten. Ik schrik als ik het voor t eerst zie, en ga op een afstandje op mijn telefoon opzoeken met wie ik te maken heb. Het blijkt de grote groene sabelsprinkhaan te zijn, en te zien aan de ‘legboor’ die eruit ziet als een sabel, heb ik te maken met een vrouwtjessprinkhaan. Met de voorpoten grijpt dit insekt andere insekten en die worden dan met de kaken in stukjes geknipt en opgegeten. Een soort ‘chop and chomp‘ zeg maar…

Aubergine

afrikaanse aubergine
aubergine – african n’goyo

Vergeten welke soort aubergine ik ook alweer had geplant; een lichtgroene (african medium) of een rode (african n’goyo). Omdat het voor aubergines nog redelijk vroeg is op mijn tuin heb ik gegokt dat het de rode soort is. Anders had ik nu de lichtgroene eraf geplukt en ontdekt dat ze niet rijp waren. Gelukkig dus nog even gewacht. Of zijn deze nu gewoon veel te ver? Volgend seizoen toch maar een naamkaartje of een bordje erbij zetten.

Ik vind ze in ieder geval een sieraad in de tuin en ben ook wel nieuwsgierig hoe ze smaken. Als ze nog helemaal rood moeten worden kan het nog wel even duren. Vorig jaar is geenéén aubergine gelukt omdat het niet lang genoeg warm was voor buiten-aubergines. Wel mooie planten en bloemetjes, maar geen eetbare aubergines.

Als mulch (bodembedekker) rondom de aubergineplant heb ik afgevallen bladeren gebruikt die al een beetje aan het vergaan zijn. Staat mooi, helpt water vast te houden, voedt het bodemleven én vertraagd de groei van pionierplanten (onkruid).

Strandlopers

strandlopers
strandlopers waddenzee

Terwijl ik met m’n camera dichterbij een groep eidereenden probeer te sluipen, landen er ineens drie strandlopers vlak voor mij, en kijken me gelijktijdig aan.

Dit zijn echt de grappigste vogels die ik tegen kan komen bij de zee; synchroon rennen ze achter elkaar aan, zo snel alsof ze de grond niet eens raken. Ze bewegen ook vaak mee met de golven; naar zee als de golf terug gaat en snel weer terug als de golf het strand opkomt. En ondertussen hebben ze dan van alles uit het zand weten te vissen om te eten.