Profielfoto

Ik zat net aan tafel voor de laptop van mijn vader en zag de profielfoto die ik voor hem had ingesteld.

Na zijn overlijden in augustus vorig jaar, zijn er steeds kleine dingen die me aan hem herinneren. De eerste abrikozenbloesem aan het boompje wat ik van hem heb gekregen. De eerste spinazie die ik heb gezaaid en nu boven de grond komt. We belden elkaar over wat er op de tuin gebeurde. En vandaag dus zijn foto op zijn laptop.

Een paar weken voor het overlijden van mijn vader, waren mijn vriend en ik op bezoek om samen te eten. Mijn vader was aan het revalideren na een heupoperatie en we brachten meer tijd samen door. Deze keer hadden mijn vriend en ik roti gemaakt, en daarbij stond een potje sambal op tafel. Omdat mijn vader sinds een aantal jaren zijn reukvermogen was kwijtgeraakt vroeg ik me af of hij nog wel sambal kon proeven. Mijn vader dacht dat dat allemaal wel mee zou vallen en nam met een theelepel een schep uit de sambalpot. Dat viel hem erg tegen…

Hij keek onaangenaam verrast om zich heen naar iets wat verkoeling kon brengen maar vond niks. Ik zag de kan met water die we altijd op tafel hebben staan, en reikte die gauw aan. Ik kon het niet helpen om even een foto te maken van hoe hij de kan aan zijn mond zette in de hoop dat water zou helpen.

En die foto staat nu dus nog steeds als profielfoto op zijn laptop. Ik lachte om wat we toen meemaakten, en werd erna toch verdrietig. Het liet weer even de realiteit heel dof binnenkomen, waar hij niet meer is.

Auteur: Marlies Spoelstra

Vreiland is een blog over wat ik zie in de volkstuin, en over wat ik (mee)maak in mijn atelier.