Levensvragen

Alweer bijna 30 jaar geleden, werd ik aangesproken op straat door twee evangeliserende christenen. Ze vroegen of ik wel eens nadacht over geloof. Ik was toen 16 jaar, en probeerde iets te vertellen over de vragen die me bezig hielden; over mijn moeder die drie jaar daarvoor was overleden, over wat ik nu nog met geloven moest (en ook of die jongen met wie ik van school naar huis fietste mij ècht leuk vond, maar dat zei ik natuurlijk niet). Er was even aandacht voor mij, maar al snel werd het gesprek gestuurd richting een bekeringsgebed dat ik op straat onder druk maar heb nagezegd. Daarna waren zij heel blij.

Aan het eind van het gesprek kreeg ik een folder mee met daarop heel groot het woord ‘schuldig’ en een wijzende vinger erboven. Er stond ook een hele rij levensvragen, met gelijk eronder het ‘antwoord’; dat was voor alle vragen gelijk: Jezus en vergeving van zonden.

Toen ik die folder afgelopen week tegenkwam in mijn agenda van dat jaar, dacht ik na over levensvragen.

Ik denk dat levensvragen zo heten omdat je er je hele leven omheen mag leven

Auteur: Marlies Spoelstra

Vreiland is een blog over wat ik zie in mijn tuin, en over wat ik (mee)maak in mijn atelier.