Paradijsvogelplant

Vorig jaar heb ik de Strelitzia, of paradijsvogelplant van mijn vader bij mij thuis neergezet.  Al vanaf ik me kan herinneren heeft mijn vader betekenis gegeven aan het wel of niet, of apart bloeien van planten en bloemen. De chinese roos bijvoorbeeld, maakte uit dezelfde tak naast een zachtrode bloem ook een lichtroze, vlak voor mijn moeder overleed.  Dat was daar natuurlijk mee verbonden, speciaal voor haar bloeide die roos. En op de dag voor hij zelf stierf had hij een vaas met gladiolen op tafel gezet, die vooral wit van kleur waren, met naar boven toe een beetje oranje-roze. Op diezelfde dag had hij ook nog energie om het haagje dat door de gemeente was aangelegd, te vervangen door een haagje wat bestaat uit allemaal verschillende struikjes. Veel leuker natuurlijk.

Mijn moeder plantte in het voorjaar lathyruszaadjes in de grond. De plantjes klommen dan omhoog tegen de rieten matten die voor de schutting waren gezet. Naast de lichtzoete geur van lathyrusbloemen, hoor ik nog steeds in mijn herinnering de wespen aan het riet knagen, als ik in een tuinstoel op het terras zat.

De bladeren van de Strelitzia zijn erg mooi om te zien, en toch denk ik dat mijn vader dacht: tot dat er een bloem in zit mag het wel wat opgevrolijkt worden. En dus had hij een paarse vlinder van tule op een stokje in de aarde gestoken.

Nu, na ruim een jaar zag ik in de paradijsvogelplant het begin van een bloem! Vaak dacht ik dat een bloem ook zou beginnen vanuit het centrum van de plant, maar het waren telkens weer nieuwe blaadjes. Tot ik dus gisteren een punt zag uitsteken net onder een blad, uit de steel.
Zaterdag zou mijn vaders verjaardag zijn, en ik weet zeker dat hij het heel leuk had gevonden om te zien hoe zijn plant nu een bloem gaat maken.

Wespenpapier

Vorige week tijdens een wandeling bij de Leersumse plassen, vonden we een wespennest. Het was vastgemaakt aan de bovenkant van de ingang van een half uitgegraven konijnenhol. We hadden al eerder staan kijken naar de wespen die er toen nog in woonden, maar nu was het verlaten.

Voorzichtig heb ik het nest afgebroken en mee naar huis genomen. Het voelt heel licht en papier-achtig. Thuis vroeg ik me af of ik papier van het nest zou kunnen maken. Het bestaat tenslotte toch uit fijngekauwde stukjes hout, riet en andere vezelige materialen.

Als schepraam heb ik een spatscherm vastgemaakt aan een paar stukken piepschuim. Het nest heb ik in een beetje water gelegd en met een staafmixer heel fijn gemaakt.

Het water met de vermalen stukjes wespennest heb ik overgegoten in een plat bakje, iets groter dan het schepraam. Daarna met het zelfgemaakte schepraam de vezels geschept, net zolang tot het een mooi verdeeld laagje was.

De vermalen vezels zijn grijs van kleur.

Tussen twee plankjes en lapjes vilt met daartussen keukenpapier heb ik het geschepte papier laten drogen. Na 24 uur heb ik het papier voorzichtig losgemaakt van het vilt.

Het resultaat is een klein stukje echt wespenpapier 🙂

Paprika oogst

Vanmorgen de eerste paprika’s van de tuin geoogst. Voor het eerst dat ik die heb gezaaid; zo leuk dat het gelukt is 🙂

Dit is ongeveer de helft van de oogst, er zitten nog evenveel groene paprika’s aan.

Ook nog veel gele courgettes geoogst en een groene.

Ik stond te kijken naar de waterdruppels op de oostindische kers-bladeren, toen ik een bruine kikker in de compost zag zitten. Net toen ik een foto wilde maken sprong hij weg.

Meerkleuren lino

Gisteren en vandaag twee proef-lino’s gemaakt met kleurverloop van bruin-grijs naar zwart. Om te voorkomen dat delen die je niet wil afdrukken toch verf oppakken, heb ik de meeste vlakken afgeplakt of weggesneden. Op de foto zijn die stukken tape er net afgehaald.

Bij de tweede afdruk heb ik het papier natgemaakt met plantenspuit. Het resultaat is een print waar de structuur van waterdruppels nog te zien is; niet de bedoeling, maar wel mooi, net echte schors-structuur.