Egel in nood

Terwijl we door het park om de stad liepen, keek ik in het water en zag iets kleins zwemmen. We dachten eerst dat er een rat 🐀 of mol in ’t water zwom, en heel even leek het ook nog een schildpad🐢.

Maar het was dus een egel! 🦔

In het water gevallen en nergens een plek om weer op de kant te klimmen. Toen mijn vriend z’n hand in het water deed, zwom de egel naar hem toe en klom er gelijk op.

We hebben ‘m in mijn jas een beetje laten opdrogen en bijkomen. Van dichtbij kon ik goed zien dat een egel een beetje grijsachtige huidkleur heeft.

Na overleg met een medewerker van de dierenambulance en daarna met iemand van de egelopvang hebben we de egel voor een nachtje mee naar ons huis genomen.

Van de buurvrouw hebben we een beetje kattenvoer gekregen en dat bij de egel neergelegd met een bakje water ernaast. Om te voorkomen dat de egel uit de opbergbox zou klimmen terwijl wij sliepen, had mijn vriend allemaal gaatjes in het deksel geboord en die er op gedaan. De egel lag ondertussen een beetje opgerold onder de handdoek die we in de box hadden gelegd.

De volgende morgen was de egel de nacht doorgekomen en weer helemaal opgedroogd. Of ‘ie wat heeft gegeten of gedronken weten we niet, want hij had s’nachts de handdoek bovenop het eten en drinken verplaatst.

Omdat we ‘m toch niet heel levendig vonden hebben we de egelopvang gebeld en die wilden ‘m wel een tijdje in de gaten houden. Vooral ook omdat we niet weten hoe lang de egel in het water heeft rondgezwommen. Dus nu zit’ie in Huizen bij de lieve mensen van de egelopvang 😊

‘Line’ bij de egelopvang.

Auteur: Marlies Spoelstra

Vreiland is een blog over wat ik zie in de volkstuin, en over wat ik (mee)maak in mijn atelier.