Fazanten

fazanten
Fazanten
Terwijl ik zittend op een stapel stenen geniet van een kopje thee, komt een fazantenpaartje steeds dichter naar me toe. Al een paar keer zag ik ze op de tuin, en heb ik geprobeerd om een foto te maken, maar ze lopen schuw weg als je op een paar meter afstand bent. Deze keer had ik de camera naast me neergelegd, en zag ik al nippend van mijn thee, dat ze bijna op fotografeer-afstand waren. In langzame bewegingen pakte ik de camera op, en zoomde in op meneer fazant. Net wilde ik afdrukken, toen hij mij dus te dichtbij vond. Nerveus klapwiekend hipt hij een paar centimeter de lucht in en maakt een onwaarschijnlijk metalig geluid; alsof een buitenaards voertuig in de verkeerde versnelling schiet. Ik schrik, maar maak toch een foto.

Achter een rijtje uien staat nu een druk fladderende fazant in beeld. Op de achtergrond onder de bessenstruik, heel onopvallend in tinten oker, crème, gebrande omber, sepia- en walnootbruin; mevrouw fazant.

Thuis nog even opgezocht wat ze zoal eten; ‘ongewervelden’, dat is een hele grote groep, maar toen ik zag dat slakken erbij horen, wist ik even genoeg; welkom fazanten.

Lieveheersbeestjes

lieveheersbeestje
overwinterende kever

Zaterdag 5 maart heb ik de rode bessenstruik gesnoeid. Ik heb de struik overgenomen van de vorige tuinhuurder, en er het eerste jaar niks mee gedaan. Ik zag wel dat er bloedblaarluis op woonde, en heb de aangetaste bladeren zo veel mogelijk weggeknipt en in de gewone vuilnisbak gedaan, niet op de compost.

In het midden van de struik heb ik een open ruimte gemaakt en daarna de takken die naar binnen groeien weggesnoeid. De struik heeft na het snoeien een kom-vorm, dat is voor mij het makkelijkst om te onthouden. Ook zijn er na het snoeien geen takken meer die elkaar kruisen, want dan zouden er beschadigingen ontstaan waar makkelijk insecten of schimmels gebruik van kunnen maken.
Bij het snoeien kwam ik lieveheersbeestjes tegen die overwinteren in de kleine ruimtes tussen en in de takken. Ik heb dus toch maar een paar takken laten zitten waar ik de kevertjes zag. De bessenstruik staat namelijk vlakbij de rozen en ik wil wel heel graag dat de lieveheersbeestjes met hun hele bladluis-etende familie komen smullen van de luizen op de rozen, en misschien ook wel van de bloedblaarluis als die nog in de bessenstruik leeft.