Artisjok en pizza

Net geoogste artisjokken

Vanmorgen heb ik vier artisjokken geoogst en die daarna thuis even gekookt en schoongemaakt. Wel een klusje, maar zeker de moeite waard.

Ik had nog geen idee wat ik er mee zou maken, en pas tegen het einde van de middag wist ik het: pizza! Met zwarte olijfjes, half bolletje mozzarella, beetje passata en natuurlijk de artisjokken.

Het recept voor pizzadeeg heb ik uit het kookboek Veg! van Hugh Fearnley-Whittingstall.

Zelfgemaakte pizza

Op het balkon staat nu één lavendelplantje, en dat werd gelijk al gevonden door deze hommel.

Lavendelplant en hommel

Vanmorgen heb ik ook de grond rond de blauwe bessenstruiken onkruidvrij gemaakt. Het enige ‘onkruid’ wat ik heb laten staan is deze klaproos.

Klaproos
Klaproos

Erwtenplantjes voor salade

Als je nu, begin februari, erwtjes zaait, kun je eind maart of begin april al erwtjes proeven door de toppen van de plantjes te plukken en rauw op te eten.

Dat dacht ik, na het kijken van een YouTube filmpje van Charles Dowding: pea-shoots multiple harvests.

Die pea-shoots zijn erg lekker om zo op te eten of te mengen met verschillende soorten sla. Het zou kunnen dat ze de keuken niet halen, wat me soms ook overkomt met net geoogste erwtjes; zo knapperig en zoet dat je ze gelijk opeet.

Ik zaai 3 erwtjes per vakje in compost, en laat ze binnen ontkiemen. Na vier weken kunnen de plantjes naar buiten. Op een beschut plekje op balkon, onder fleece-doek in de vollegrond (niet als het heeft gevroren), in een kas of koude bak. Als ik ze in de grond zet, laat ik ze bij elkaar zoals ze gezaaid zijn, dus in groepjes van drie, alleen nu met ongeveer 25cm ruimte tussen de groepjes.

Bergamotcitroen

Bergamotcitroenen

Soms zijn er bergamotcitroenen te verkrijgen bij de Natuurwinkel waar ik boodschappen doe. Ik houd zelf erg van earl grey thee, en die is juist zo lekker door bergamotolie.

Omdat er veel thee te verkrijgen is waar op staat dat het met aroma op smaak is gemaakt, en je dan niet weet waar dat uit bestaat, dacht ik zelf eens thee op smaak te gaan maken met de schil van bergamotcitroen.

Om de schil er makkelijk af te krijgen zonder veel bitter wit mee te nemen heb ik een handige dunschiller speciaal voor citrusvruchten.

Citrus schiller

De schil doe ik bij ‘gewone’ zwarte thee. Hetzelfde idee als een vanillestokje bij de suiker in bewaren voor zelfgemaakte vanillesuiker.

Earl grey thee

Falafel van linzen en kikkererwten

Mijn tot nu toe beste en lekkerste falafel-recept voor falafel uit de oven.

Ingrediënten

240g gekookte kikkererwten

240g gekookte bruine linzen

Kwart theelepel zout als de linzen en bonen ongezouten zijn

Theelepel komijnpoeder

Half bosje koriander

Half bosje bladpeterselie

Blaadjes van 5 takjes munt

2 fijngesneden tenen knoflook

Stukje oud brood in water geweekt

Eetlepel tahini of eetlepel olijfolie

(Optioneel) sesamzaadjes

Bereiding

Doe alle ingrediënten, behalve de sesamzaadjes in een keukenmachine en maal zo fijn als je lekker vindt. Als het te droog is, voeg beetje water of olijfolie toe.

Maak van het mengsel kleine bolletjes ter grootte van een walnoot en druk ze een beetje plat.

Rol ze nog door sesamzaadjes als je dat lekker/mooi vindt.

Leg ze op een bakplaat met daarop ingevet bakpapier; ik verdeel zelf een beetje olijfolie over het bakpapier. Bestrijk ook de bovenkant van de falafelbolletjes met een beetje olijfolie, daar worden ze wat knapperiger van.

Bak de falafel op 200 graden, twaalf minuten per kant. Ik doe ze zelf bovenin de oven, dan worden ze t knapperigst, je moet dan wel in de buurt blijven om te kijken of t niet te snel gaat.

Ik serveer de falafel in een wrap of op een pitabroodje.

Erbij maak ik een salade van komkommerschijfjes met bladpeterselie en een in ringen gesneden rode ui.

En ik maak een soort salsa van in blokjes gesneden tomaat met verse koriander, klein fijngesneden uitje, beetje ketchup en een paar druppels tabasco. Op tafel staat vaak een pot met ingemaakte jalapeno-schijfjes, en plakjes tomaat en komkommer. Als er sla is, leg ik dat er ook bij.

De knoflooksaus bestaat uit gelijke delen mayonaise en yoghurt met een heel fijn gesneden knoflookteentje en fijngesneden verse bieslook.

Bloemkool ‘couscous’

In het kookboek van Tom Kerridge (Tom Kerridge’s Dopamine Diet) kwam ik dit originele recept tegen voor bloemkool-couscous. Erg lekker en licht in plaats van rijst, pasta of tarwecouscous.

Na een teleurstellend recept met bloemkool als basis voor een saus bij de pasta is dit wèl heel lekker om te eten 🙂

Voor de bloemkool ‘couscous’:

Breek de bloemkoolroosjes van één bloemkool van de steel af, en maal ze in een keukenmachine fijn, tot het eruit ziet als couscous. Verdeel over een bakplaat en rooster om te drogen; 15-20 minuten. (Oven op 180-200C)

Roer het om halverwege de tijd. Ik heb de bakplaat bovenin de oven geplaatst, dat betekent dat je wel in de gaten moet houden of t niet te hard gaat. Laten afkoelen op de bakplaat tot je het gaat gebruiken.

In dit recept gaat er bij de ‘couscous’:

1/2 bosje munt, koriander en bladpeterselie fijngehakt.

Geroosterde hazelnoten, grofgehakt, 150g

2 tomaten, in blokjes

1 rode ui, heel fijn gesneden

4 eetlepels lekkere olijfolie

Geraspte schil van 1 citroen

Zeezout en versgemalen zwarte peper

Als de bloemkool-couscous een beetje is afgekoeld, meng je de rest van de ingrediënten erdoor.

In het kookboek wordt deze couscous gecombineerd met kip, maar je kunt het natuurlijk ook eten met iets anders. Ik denk dat deze salade ook heel lekker is in een wrap met bijvoorbeeld avocado.

Wafels…

Vandaag ben ik een recept tegengekomen op een foodblog. Het is voor wafels, gemaakt met kokosmeel en kokosmelk. Dat er ook 8 eieren in gaan had me gelijk al moeten tegenhouden, maar het idee van verse wafels overheerste mijn denken.

De wafels zien er fantastisch uit, echt beauty’s.

Maar dan…. je pakt de wafel beet en merkt gelijk; een schuimige, laffe, slappe en sponzige structuur…. ik liet er een vallen van de schrik en inderdaad, het stuiterde on-wafelachtig op m’n bord. Yùk!

Een omelet in de vorm van een wafel!!! Ik vind omeletten best lekker, maar dit…

Wat een teleurstelling, als je een knapperige wafel verwacht. Ik geef toe; ik heb hardop in de keuken uitgeroepen: ‘gàt-ver-dam-me’.

Ik kan me nog voorstellen dat je een omelet er leuker uit wilt laten zien op deze manier, voor bij de full-English breakfast of zoiets. Dat zou inventief zijn.

Er staat op de site waar ik het recept vandaan heb, dat deze wafels net zo smaken als in een restaurant… Dat is dan nu wel dicht…

Nee, zo smaken ze dus niet; ze smaken als een droge omelet met wat kokosvezels erdoor.

Toch wat betrouwbaarders vinden dan zomaar een verdwaalde paleo-vegan-ik-weet-het-eigenlijk-ook-niet site.

Ik heb nog wel een poging gedaan om met meer kokosmelk en kokosmeel het ei-aandeel te verminderen, maar echt blij werd ik er niet meer van. En al die mooie ingrediënten… Typisch ‘escalation of commitment’.

Gelukkig heb ik nog een recept waar ik wèl lekkere wafels mee kan maken, dus die ga ik er weer bijpakken, en dan morgen opnieuw beginnen 🙂