Zonnebloempitten en vlinder

vlinder_physalis_01
vlinder op physalisblad
oostindische_kers_dubbel
Oostindische kers en pastinaak

Vanmorgen een oostindische kers-bloem op de tuin ontdekt, tussen de pastinaakplanten. Vorig jaar had ik witte oostindische kers en ook oranje; dit jaar een mix van wit en rood/oranje. Oostindische kers hoef ik bijna niet meer te zaaien, want die groeit spontaan overal tussendoor, de ronde groene zaden lijken een beetje op kappertjes.
De pastinaken zijn al groot genoeg om te oogsten, alleen is het wel beter voor de smaak om er een keertje vorst over te laten gaan. Even in de vriezer kan ook. De smaak is dan zoeter.

zwarte_zonnebloempitten
zonnebloempitten

Vanmorgen ook de bloem van de zonnebloem afgeknipt om thuis op het balkon op te hangen voor de vogeltjes. Mooie paars-zwarte zaden, waar ik er volgend jaar weer een paar van ga zaaien.

vlinder_physalis_03

Opvallend veel kruisspinnen die een web hebben gemaakt in de venkelplant en ook in de kamperfoelie op mijn tuin. De venkelplant heb ik laten staan om er venkelzaden van te oogsten, en wordt nu dankbaar gebruikt door spinnen.
De foto hieronder is van een spinnenweb bij de Leersumse plassen.

spinneweb
spinnenweb berkentakken

Discovery in de keuken

kruisspinkruisspin voor het keukenraam

Spin

In de keuken woont sinds een paar maanden een kruisspin. Eerst klein, inmiddels een behoorlijk exemplaar. Maar móói!, de tekening op de bovenkant is echt een kunstwerk. Op deze foto zie je alleen de tekening op de pootjes echt goed. Als je dichtbij durft te komen, kan je je echt verbazen. Mijn fascinatie won het deze keer van de weerstand.

Later diezelfde dag was ik in de keuken wat aan het opruimen, zag de spin, en zei ineens; “hé, nog wat gevangen vandaag?”
Misschien heel erg, maar ik heb de verwarming speciaal aangelaten in de keuken om wat meer fruitvliegjes te kweken in het groente-en-fruit-afvalbakje. Om maar zeker te weten dat-ie wat kan eten als-ie wil.

Nieuw ingrediënt

Voor de lasagna uit het kookboek ‘Thug Kitchen‘ die ik laatst heb gemaakt, heb ik voor t eerst een ingrediënt gebruikt dat ik dus echt heel lekker vind: edelgistvlokken (nutritional yeast). En tsja, het deed me qua uiterlijk toch denken aan die snippers visvoer die mijn broertje en ik aan de goudvis voerden.
De smaak lijkt nog t meest op dat lekkere smaakje van chips, beetje E621-achtig, maar vooral de samenvatting van wat ik ‘hartig’ zou noemen. Na het zien van de documentaire ‘Forks over Knives‘ ben ik toch wat actiever gaan zoeken naar lekkere recepten met meer groenten, bonen, linzen, fruit, noten en zaden. Vooral de caesar salade dressing uit datzelfde kookboek is fantastisch. Ik vind dat recept voor dressing zo lekker dat ik het even hieronder zet:

1/3 cup geschaafde amandelen
1/3 cup warm water
1 of 2 teentjes knoflook
1/4 cup olive oil
2 eetlepels citroensap
1 theelepel Dijon mosterd
1 theelepel rijstazijn
1 eetlepel kappertjes

Leg de amandelen in een kommetje met het warme water en laat ze in 15 minuten zachter worden.
Snijd ondertussen de knoflook fijn.
Als de amandelen zachter beginnen te voelen, doe je die met het water in een food processor/blender (of met staafmixer) samen met de knoflook, olijfolie, citroensap, mosterd en azijn.
Mix dat door elkaar tot het een fijne structuur heeft, zonder nog herkenbare stukjes amandel.
Dan nog de kappertjes erbij, meng nog even een paar seconden tot die net een beetje in grove stukjes zijn.

In de koelkast blijft het een paar dagen goed, maar zo lang heb ik het niet kunnen laten staan 😉