Aubergine en paradijsvogelbloem

aubergine

Vanmorgen de eerste aubergine aan de plant gezien, en ook nog een paar nieuwe bloemetjes. Naast de aubergine en de maïs staan radicchio plantjes, die eerst helemaal groen waren, en nu rode streepjes in het blad beginnen te krijgen. Als het kouder wordt, komt er een mooie rode krop binnenin met witte nerven.

De paradijsvogelplant in de woonkamer heeft sinds een paar weken een knop, met daarin dus nog een bloemknop… op de foto onderaan de blog zie je hoe het vanmorgen was, echt best apart, en natuurlijk hopen dat ze allebei uitkomen.

paradijsvogelbloem

De puntpaprika’s zijn na een trage start nu ook allemaal aan het groeien, en kleine paprika’s aan het maken. Deze beginnen groen, en worden dan langzaam rood.

puntpaprika

Net uitgeplantte groepjes rode en groene basilicum. Als er genoeg is ga ik er over een paar weken pesto van maken.

basilicum
paradijsvogelbloem

Laatste foto van de paradijsvogelplant met twee bloemknoppen.

Paradijsvogelbloem

Paradijsvogelplant

Vorig jaar heb ik de Strelitzia, of paradijsvogelplant van mijn vader bij mij thuis neergezet.  Al vanaf ik me kan herinneren heeft mijn vader betekenis gegeven aan het wel of niet, of apart bloeien van planten en bloemen. De chinese roos bijvoorbeeld, maakte uit dezelfde tak naast een zachtrode bloem ook een lichtroze, vlak voor mijn moeder overleed.  Dat was daar natuurlijk mee verbonden, speciaal voor haar bloeide die roos. En op de dag voor hij zelf stierf had hij een vaas met gladiolen op tafel gezet, die vooral wit van kleur waren, met naar boven toe een beetje oranje-roze. Op diezelfde dag had hij ook nog energie om het haagje dat door de gemeente was aangelegd, te vervangen door een haagje wat bestaat uit allemaal verschillende struikjes. Veel leuker natuurlijk.

Mijn moeder plantte in het voorjaar lathyruszaadjes in de grond. De plantjes klommen dan omhoog tegen de rieten matten die voor de schutting waren gezet. Naast de lichtzoete geur van lathyrusbloemen, hoor ik nog steeds in mijn herinnering de wespen aan het riet knagen, als ik in een tuinstoel op het terras zat.

De bladeren van de Strelitzia zijn erg mooi om te zien, en toch denk ik dat mijn vader dacht: tot dat er een bloem in zit mag het wel wat opgevrolijkt worden. En dus had hij een paarse vlinder van tule op een stokje in de aarde gestoken.

Nu, na ruim een jaar zag ik in de paradijsvogelplant het begin van een bloem! Vaak dacht ik dat een bloem ook zou beginnen vanuit het centrum van de plant, maar het waren telkens weer nieuwe blaadjes. Tot ik dus gisteren een punt zag uitsteken net onder een blad, uit de steel.
Zaterdag zou mijn vaders verjaardag zijn, en ik weet zeker dat hij het heel leuk had gevonden om te zien hoe zijn plant nu een bloem gaat maken.